Welkom

Afscheid nemen. Loslaten. Het moeilijkste dat er is. Uw eigen leven loslaten. Of dat van iemand anders, die u dierbaar is.
Samen stil staan. In stille omarming. Ademloos. Sprakeloos. Op de drempel. Tijd nemen om herinneringen op te halen.
Met een lach. En een traan. Of heel veel tranen. Omdat er mag zijn, wat er is: verdriet, gemis, wanhoop en boosheid.
Wellicht zelfs iets van opluchting na een lang ziekbed of uitzichtloos lijden. Maar ook warmte, troost en … dankbaarheid.

Afscheid nemen, hoe doe je dat? Hoe kunnen WIJ dat doen op een manier die bij ons en onze dierbare past?
Wie reikt ons mogelijkheden aan? Waar kunnen we ideeën op doen? Wie helpt ons met het maken van keuzes?
Als u iemand zoekt om samen met u dit afscheid inhoud en vorm te geven, neemt u dan -geheel vrijblijvend- contact met mij op.

Met een hartelijk groet en graag tot ziens,
ANNET  VEENEMAN